Poniżej umieszczam link do prezentacji z mojego doktoratu – to pierwsze jej upublicznienie, parę osób już ją widziało, ale niech każdy, kto chce, to ogląda. To wersja skrócona, bez opisu wiązek.
View more presentations from Albert.Hupa.
Posty oznaczone jako ‘polityka’
Dyskurs polityczny – prezentacja z doktoratu
wrzesień 19, 2009Makro struktura linków politycznego internetu
wrzesień 9, 2009Przedstawiam centralny graf mojego doktoratu, czyli makro strukturę sieci linków łączących polskie strony WWW poświęcone tematyce politycznej. Gdzie publikowac wyniki doktoratu, jak nie tu….
Badanie był przeprowadzone na przełomie 2008 i 2009 roku, dane zostały zebrane przy pomocy opracowanej przeze mnie metody semantycznej kuli śniegowej. Jest to crawling semantyczny wyruszający od domen startowych (w tym wypadku stron partii politycznych) i szukający domen zawierających słownictwo naukowo-polityczne. Następnie domeny zostały sklastrowane algorytmem Michele Girvan i Marka Newmana. Oto wyniki dla clustrów:
Osią dyskursu politycznego są jednostki i media. W Internecie najwięcej jest głosów jednostkowych; to jednostki umieszczają najwięcej linków wychodzących, dzięki czemu łatwo jest przejść od stron jednostek do innych domen należących do dyskursu politycznego, przez co zapewniają integralność dyskursu politycznego w Internecie. Jednostki te są rozsiane po wszystkich wiązkach domen politycznych.
Największą widocznością cieszą się media – kontrowersyjna „Gazeta Wyborcza” i większość pozostałych mediów profesjonalnych. O kluczowej pozycji tych głosów świadczy również fakt, że stanowią one wiązki gęsto połączonych domen, wyodrębnionych z całej sieci.
Struktura ta do pewnego stopnia odzwierciedla przestrzeń wejść systemu politycznego Davida Eastona – agregacja i artykulacja interesów politycznych rozpoczyna się wśród pojedynczych ludzi. Klasyczny model Eastona, jak również jego rozwinięcie autorstwa Gabriela Almonda, nie uwzględniają, jednakże, faktu, że proces formowania artykulacji interesów opiera się na mediach. W systemowych teoriach politycznych jednostki odnoszą się do decyzji centralnego systemu politycznego, czyli przestrzeni wejść, w których działają organizacje narzucające polityczne decyzje reszcie społeczeństwa.
Moje badanie pokazuje, że jednostki odnoszą się, przede wszystkim, do mediów – podstawowego źródła informacji o działaniach centrum systemu politycznego. Media (zgodnie z teoriami komunikacji politycznej) pośredniczą w przekazywaniu informacji od rządzących do rządzonych. Centralne organizacje polityczne posiadają natomiast o wiele mniejszą reprezentację w Internecie niż media lub jednostki. W tej perspektywie Internet dominuje w przestrzeni wejść systemu politycznego, a nie stanowi nowego pomostu pomiędzy rządzącymi i rządzonymi, będącego jednym z postulatów elektronicznej demokracji i społeczeństwa informacyjnego.
Pomimo widoczności wybranych domen centralnych organizacji politycznych (zwłaszcza domen: Sejmu RP, Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego i Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej), próby bezpośredniej komunikacji pomiędzy rządzącymi i rządzonymi wychodzą częściej od rządzonych (np. domena Petycje.pl).
Ponieważ zatem to jednostki, z jednej strony, zapewniają integralność dyskursu, a z drugiej, nawiązują próby tworzenia nowych kanałów komunikacyjnych, można uznać, że realizują one ideę społeczeństwa obywatelskiego w Internecie, podczas gdy polityczne centrum rzadziej wychodzi z inicjatywą odnoszenia się do rządzonych (co dotyczy zwłaszcza partii politycznych).
